« Terug naar het blog overzicht
Voetbalkantine-nostalgie: van voetbalweddenschap tot omgevallen fles melk op de tribune
Ook op de vaderlandse amateursportvelden is in de loop der jaren van alles veranderd. Er ligt op veel plekken kunstgras omdat deze ondergrond minder bewerkelijk is, het aanbod aan snacks is iets meer uitgebalanceerd en zelfs de muziek is aangepast aan jeugdige bezoekers. Verder is er wifi en geschiedt veel communicatie online. Sommige begrippen zijn helemaal verdwenen, terwijl aan andere tradities wordt vastgehouden. Een update vol nostalgie vanaf de Hollandse velden.
Weddenschappen en voetbaldiscussies tijdens de derde helft
Discussiëren over opstellingen, clubliefde, spelers en hun capriolen: profvoetbal is uiteindelijk, na de eigen prestaties op het veld, het favoriete gespreksonderwerp aan de tafel waar de zogenaamde derde helft wordt gevierd. Niet zelden vindt die plaats op een tijdstip dat er belangrijke wedstrijden in het betaald voetbal worden afgewerkt, en plaatsen net gedouchte spelers nog snel even een weddenschap met hun smartphone. Daarvoor moesten ze voorheen een formuliertje invullen bij de sigarenboer, als die al open was. Verder wordt er oeverloos op iconische elftallen teruggeblikt, want historie en voetbal horen bij elkaar. En komt er pakweg een complete lijst van legendarische oud-spelers van Ajax voorbij.
Gelukkig zijn ze er nog steeds: de vrijwilligers
Ze vormen de motor, de ruggengraat én het fundament van menig sportvereniging: vrijwilligers. Er is in elk dorp, in elke stad, wel een sportclub waar Ome Koos of Tante Sjaan de hele week op het complex te vinden is. Liefde is hier de grote en enige reden achter. Hopelijk gaat dit nooit veranderen. Ze trekken lijnen, zetten snacks klaar, vullen koelkasten bij en maken kleedkamers schoon. Op toernooien zorgen ze voor extra vermaak. In een middelgrote organisatie in het bedrijfsleven zou dit soort werk een stressbaan heten, maar deze onmisbare mensen voelen dat heel anders. Gelukkig maar.
Het toepassen van kreten uit het profvoetbal op het eigen amateurteam
Een nieuwe trainer zorgt steevast voor het (vul naam nieuwe trainer in)-effect, de spelers moeten vrij zijn in ‘de koppies’ en tactiekbesprekingen worden gehouden op een ernstige toon alsof er straks een atoombom ontmanteld moet worden: in het amateurvoetbal kopiëren we graag de toon van de professionele variant, hetgeen even potsierlijk als hilarisch klinkt. Zelfs het VAR-gebaar wordt vaak gemaakt door spelers, terwijl er op veel amateurvelden wel camera’s zijn, maar geen busjes met extra videoscheidsrechters.
De arbiter in spijkerbroek is verleden tijd
Ook heeft de scheids nog geen horloge met doellijntechnologie. Deze is tegenwoordig wel in 99% van de wedstrijden in officiële KNVB-kleding gehuld, waar een goedwillende vader vroeger nog wel eens in zijn spijkerbroek een partijtje floot omdat de beoogde scheids vastzat in het verkeer. Of helemaal niet kwam opdagen. Mobieltjes waren er niet. Het clubblad wel, met wedstrijdverslagen vol spelfouten. Maat het was allemaal goed bedoeld.
Meer voorbeelden van hartverwarmende voetbalnostalgie
Sommige schrijvers weiden graag uit over die nostalgie in complete feelgood-romans, zoals de kelderklasse-elftal-avonturen van Het 17e. Ook ’s lands bekendste voetbalcolumnist, voorheen huisdichter in De Wereld Draait Door, grijpt graag terug naar vroeger: naar de gescheurde cornervlaggen, bevroren kroketten en de bal die altijd weer uit de sloot gevist moest worden. Bekend is ook de sketch van Jiskefet, waarin een eenzame supporter wordt gewezen op zijn schuttingtaal en de omroeper (waarschijnlijk een vrijwilliger) het publiek waarschuwt dat er op de tribune een fles melk is omgevallen.
Geen advertenties meer zien?
Word nu donateur. In ruil voor een klein bedrag per seizoen ontvang je een inlog voor onze website. Ben je eenmaal ingelogd, dan zullen er geen advertenties meer verschijnen.