Gespeelde wedstrijd:
VV Excellent - SV Milsbeek (2 - 1) 8 maart 2026

Bron: VV Excellent

Vandaag was het weer wedstrijddag! Ik pakte mijn auto en crosste over de A73 richting het laatste stukje paradijs. Zittend in mijn auto keek ik weer eens naar het motorlampje op mijn dashboard dat al drie weken brandde. “Zal ik eindelijk weer eens Luc Engels bellen of gewoon afwachten tot ik een keer langs de snelweg sta en de ANWB moet bellen?” Ik koos voor het laatste. Maar plotseling gebeurde het onmogelijke: het lampje verdween! Dat scheelde me 400 euro, dacht ik, dat was effe lekker. Met dit signaal uit de hemel beloofde het een schitterende dag te worden.

Rond een uur of half één liep ik het Domein op waar het tweede net de 2-2 binnenschoot tegen tegenstander Milsbeek. “Haha, lekker voor die nummer 9”, zei Sven Heldens, de verdediger van Excellent 1, die zich schijnbaar al de hele wedstrijd aan hem ergerde. Milsbeek was trouwens ook de tegenstander van het eerste vandaag.
Voordat de wedstrijd begon moest ik eerst nog achter de bar staan, want ik nam samen met mijn broeder Wim de kantinedienst op me. Ik nam even een kijkje achter de bar om te checken of ik het veld kon zien vanaf daar, want anders moest ik Wim 90 minuten alleen laten. Vanaf achter de bar was het veld op zich wel te zien, dacht ik, maar ik zou toch een paar keer op en neer moeten lopen om de sfeer te proeven.
De sfeer was opperbest. De zon scheen, verscheidene seniorenteams hadden punten gepakt en ik was morgen vrij. Dat laatste was vooral voor mij wel fijn. Voordat ik naar Oploo reed wist ik nog niet zeker of ik zelf ook een biertje ging drinken, maar toen de winterse zonnestralen mijn kale hoofd betraden wist ik zeker dat ik toch maar in Oploo bleef slapen: ja, het werd zo’n dag.

Na wat veldonderzoek bleek Milsbeek hekkensluiter te zijn in de competitie, dus de verwachtingen waren torenhoog, vooral na de vervelende nederlaag tegen Oeffelt afgelopen week. In de kantine hoorde ik Tom Cornelissen aan voorzitter Peter vragen of hij vandaag de opstellingen mocht omroepen. Peter reageerde positief en leek zelf blij dat hij deze taak van zich af kon schuiven. Ondertussen tapte ik de eerste biertjes van de middag voor de leden van het tweede elftal die zich buiten aan het verzamelen waren. Na wat discussie besloten ze buiten de houten picknickbankjes aan elkaar te schuiven zodat ze met z’n allen bij elkaar konden zitten. Niet lang daarna werden de opstellingen omgeroepen. Je merkte aan alles dat Tom er gruwelijk veel zin in had, want zelden werd er zoveel passie gestopt in het benoemen van de pupil van de week. Ook was duidelijk dat Tom werkzaam is in het primair onderwijs, want soms had ik het idee dat hij omriep alsof hij een kleuterklas aan voorlezen was. Maar duidelijk, gepassioneerd en emotioneel was het zeker.

Terwijl ik nog wat biertjes vulde in plastic bekertjes zodat de supporters deze buiten mochten opdrinken, klonk het fluitsignaal van de scheidsrechter: de wedstrijd was begonnen. Ik koos ervoor om toch maar even buiten te staan om de wedstrijd van iets dichterbij te bekijken. In de eerste minuten hielden de twee ploegen elkaar in evenwicht en pas rond minuut twaalf ontstond de eerste kans voor Excellent, maar Igo Vissers miste nét. Twee minuten later had Frans Cuppers meer geluk en knalde de bal binnen: 1-0 voor Excellent. Verder gebeurde er in de eerste helft niet zo veel. Tussendoor vulde ik wat pitchers, waste ik wat glazen af en kwam ik zo nu en dan naar buiten om te vragen aan de supporters of ik wat gemist had. “Je hebt niks gemist hoor”, zei Roy Jordans. “Je kunt net zo goed weer achter de bar gaan staan. En doe maar twee pitchers trouwens.” Ik volgde zijn advies op en maakte me klaar voor het drukste moment van de middag achter de bar: de rust. Toch wel geinig: voor de voetballers is de rust het rustigste moment, maar voor het kantinepersoneel juist het drukste.

Na vijftien minuten zwoegen achter de bar kwamen de teams weer het veld op. De zon stond nog steeds boven aan de hemel en het Domein was nog steeds rijkelijk gevuld met supporters. Na een aantal minuten gebeurde er iets bijzonders. Fysiotherapeut Joey Weerts moest namelijk in actie komen, niet voor een speler van Excellent, maar voor de scheidsrechter. Schijnbaar had hij iets in zijn been verdraaid. Maar nadat Joey een soort spuitbus uit zijn koffer pakte en deze leegspoot op het been van de scheidsrechter kon de wedstrijd worden hervat. In de minuten die volgden werd Excellent gretiger. Vanuit de rechterflank werd Frans Cuppers met een voorzet bediend en hij kopte de bal op dekeeper. De bal werd half weggewerkt en kwam bij aanvoerder Roel Verberk terecht. Roel gaf de bal weer aan Frans, die de bal met zijn hak fraai wederom op de keeper schoot. Mooie kans, met een corner tot gevolg. De corner werd genomen en de keeper tikte de bal de lucht in. Deze kwam precies bij Thijn Cornelissen terecht, die de bal met een streep binnenschoot: 2-0. Dit was ook het moment dat Ruud van den Berg net weer het Domein kwam oplopen. Schijnbaar was hij iets daarvoor gebeld omdat er “gelamd” moest worden en zijn hulp daarbij nodig was. Dit hield in dat er lammetjes geboren moesten worden. “Zijn ze gezond ter wereld gekomen?” vroeg ik. “Enne wel en enne nie”, zei Ruud. Onze blikken richtten zich weer op het veld. Op het veld kwam Milsbeek steeds meer aan aanvallen toe en dit uitte zich uiteindelijk in een goal in de 67e minuut na een schot richting de verre hoek van keeper Lars van Hoenselaar, waardoor de stand op 2-1 kwam te staan. Vervelend voor Excellent, maar gelukkig konden een aantal van de jongere supporters de lol ervan inzien omdat het in de 67e minuut gebeurde. Schijnbaar is dit getal een trend onder jongeren. Wel werd duidelijk dat Excellent er nog lang niet was. Toen een aantal minuten later een nieuwe aanval ontstond, werd een speler van Milsbeek in de zestien geraakt en viel hij wat theatraal naar de grond: penalty voor Milsbeek. Een spannend moment voor keeper Lars, die zichzelf kon bewijzen nadat Tij Kroef tijdens carnaval in de sneeuw uitgleed en zijn voet brak en dus niet in zijn hok, maar in een scootmobiel langs de lijn gestationeerd stond. Veel van zijn talent hoefde Lars niet te laten zien, want de bal werd volle bak op de lat geknald en Excellent behield de voorsprong.
In de slotfase van de wedstrijd kregen beide ploegen nog wat kansjes over en weer en uiteindelijk werd de wedstrijd in het slot gegooid nadat Thijs Kroot de bal fraai binnenkopte op een voorzet van Rick van Koulil, wat de stand op 3-1 bracht. Na dit moment kwam er nog een kansje voor Dani Weemen, maar deze ging nét naast en niet lang daarna klonk het laatste fluitsignaal. Excellent deed wat het moest doen en won van Milsbeek.

Ik ging weer terug naar de bar, want daar stond Wim in zijn eentje een aantal moeilijke bestellingen voor te bereiden en ik schoot hem meteen te hulp. De kantine was goed vol en dit bleef het ook tot middenvelder van het eerste, Joris Verberk, de kantine kwam afsluiten. Terwijl hij de rijkelijk gevulde kassa telde die wij voor de club hadden gevuld die middag, legde hij ons uit hoe de gemiste penalty nu eigenlijk werd veroorzaakt die middag. “Mijn voet bleef in de grond haken en knalde als een soort katapult tegen zijn been aan”, zei Joris. Na nog even gebuurt te hebben was het tijd om naar huis te gaan en kon heel Oploo die nacht gaan slapen met het idee dat Excellent 1 naar de vijfde plek was gekropen. Volgende week gaan ze op bezoek bij de nummer één uit de competitie, Juliana Mill. Appeltje-eitje.

Naar de competitiepagina

Op zondag 8 maart 2026 om 14.30 uur speelde VV Excellent tegen SV Milsbeek op Sportpark Het Domein in Oploo. Deze competitiewedstrijd in de Zondag 4e klasse G (district Zuid 2, KNVB) eindigde in een 2 - 1 overwinning voor VV Excellent. In het seizoen 2025/2026 speelde VV Excellent tot nu toe 2 wedstrijden tegen SV Milsbeek. In de competitie staat VV Excellent momenteel op de 5e plaats en SV Milsbeek op de 11e plaats in de competitie.

Naar de competitiepagina