Gespeelde wedstrijd:
VV Lochuizen - VV Rietmolen (0 - 3) 10 mei 2026

Bron: VV Rietmolen

In en tegen het bevriende Lochuizen rondt Rietmolen een indrukwekkend seizoen af met de titel. Een titel die nooit in gevaar zou komen tegen de onmachtige buurman, die eenvoudig met 0-3 opzij wordt gezet, onder meer door twee doelpunten van de revelatie van dit seizoen: spits Marco Kroeze. En zo kan voor de tweede keer in acht jaar tijd de felbegeerde schaal de lucht in.

Kampioen word je het liefst in eigen huis. Zoals de laatste keer, vandaag welgeteld 7 jaar en 362 dagen geleden, op 13 mei 2018, thuis tegen DEO. Maar als het dan toch een uitwedstrijd is waar het moet gebeuren, dan toch Lochuizen uit. Beide verenigingen zijn al decennia bevriend, getuige ook de samenwerking van beider jeugdafdelingen, die tijdens de spelersopkomst mooi tot uiting komt in het tenue van de Lochuizense pupil van de week: blauw-rood schuin gestreept shirt met witte broek, sinds enkele jaren het tenue van de Rietmolen-Lochuizense combinatiejeugd. En dan popt altijd weer de vraag op of het toch niet eens tijd wordt dat ook de seniorenafdelingen fuseren. Een vraag die we hier nu niet kunnen beantwoorden, maar in ieder geval kunnen we concluderen dat als de noodzaak er écht was geweest, het al wel was gebeurd, nietwaar?

Vooralsnog dus nog gewoon ouderwets blauw tegen rood. De spelersopkomst wordt door de fanatieke Rietmolensupporters, tegenwoordig opererend onder de naam ‘Vak R’, opgeleukt door een groot aantal blauwerookfakkels en knalpatronen waarvan je denkt dat ze er de kantine hier mee zouden kunnen opblazen. En ook nu denken we weer terug aan lang vervlogen tijden, toen de sfeeracties nog voornamelijk bestonden uit fraai ontworpen spandoeken met creatieve teksten. Pakken we het kampioensboek van seizoen ‘17/’18 er even bij, dan zien we tegen Lochuizen onder meer: “Na vandaag is het helder, Lochuizen blijft in de kelder”. En tegen Neede: “Na vandaag kunnen we concluderen, Neede gaat het nog eens in 5B proberen”, wat ook gebeurde. Dat laatste kan komend seizoen trouwens weer gebeuren, maar daarover later meer. En dan ineens, als je het niet meer verwacht, zie je vanuit je ooghoeken toch een alleraardigst spandoekje hangen met de beknopte, maar daarom niet minder doeltreffende tekst ‘Hup Hup Marco’. Met ‘Marco’ wordt vanzelfsprekend Marco Kroeze bedoeld, het spandoekje vervaardigd door zijn familie. Kroeze is een verdwaalde paradijsvogel uit het Enschedese amateurvoetbal die afgelopen zomer zo met nieuwe trainer Tim Somberg kwam aanwaaien. Het bleek een schot in de roos. Kroeze was de ‘missing link’ voor dit elftal. Zoals de wielen onder je auto. De prik in je cola. De bril op je wc. Als het ontbreekt, mist er wat. Zijn cijfers zeggen genoeg: 29 goals in 21 officiële wedstrijden in Rietmolense dienst, en hard op weg klassetopscorer te worden. Vandaag worden die getallen verder opgekrikt en wel in stijl, want zijn 30e is er een om in te lijsten. De eerste helft is intussen een kwartier onderweg als Harm met een goede pass Marco bereikt, en hoe die het doet, doet-ie het, maar hij krijgt na een kluts de bal halfhoog voor zijn voeten en wipt hem zo vanaf een meter of twintig met buitenkant wreef over de verbouwereerde doelman. Dit was nog niet eens een kans eigenlijk, Kroeze maakt er een goal van. Een bevrijdende goal ook, waar de blauwwitten al een poosje tegenaan hikten, na kansen voor onder meer Quint en Dylen. Voor de volledigheid nog even de opstelling van dit dreamteam: Niels Bouwman op goal, daarvoor Twan Tenhagen, Wesley Meulenkamp, Bas Essink en Martijn Leferink. Middenveld: Frank Geerdink, Quint ter Haar en Dylen Tijdhof. Voorin: Collin ter Braack, Marco Kroeze en Harm Vogt. Op de bank dan nog Thijmen Grootholt, Jorrick de Lange, Niels te Lintelo, Sander te Rietmole, Joren Vrielink en uiteraard de staf: Tim Somberg, Tonnie Nienhuis, Anton Vos en Maurice Morsink. Wesley, Frank, Joren, Sander, beide Nielsen en Twan waren er het vorige kampioenschap ook al bij, wat meteen ook de goede mix toont tussen ervaring en jong bloed in de huidige selectie. Laatstgenoemde verdient een aparte vermelding, Twan is namelijk bezig aan zijn afscheidstournee. Na, wat is het, zo’n 15 seizoenen, waarvan vele als aanvoerder, speelt hij volgende week zijn laatste wedstrijd voor Rietmolen 1. Afsluiten met een kampioenschap, mooier kan niet.

En dat kampioenschap komt er, zo wordt al snel in de tweede helft duidelijk als Bas Essink de 0-2 binnenkopt, terwijl het daar na de eerste wedstrijd nog helemaal niet naar uitzag. Na een ongekende bekerronde (17 goals in 3 wedstrijden) waren de verwachtingen hooggespannen, maar een 0-4 thuisnederlaag tegen Meddo in de eerste competitiewedstrijd deed eventuele titelaspiraties meteen temperen. Kroeze was op huwelijksreis, daar heb je het al. Daarna werd er veel gewonnen, maar toch ook af en toe onbegrijpelijk puntverlies geleden, zoals de 2-0 nederlaag bij toen nummer laatst KSV. Een wedstrijd die Wesley de nodige Dumpert-faam bezorgde met een ouderwetse zaag. Rietmolen kan het over de harde boeg gooien als een wedstrijd niet naar wens verloopt, zo hebben we dit seizoen vaker gezien, met Wesley als ervaren kaartenpakker voorop. Moeder Karin relativeert echter: “toen hij nog bij HSC speelde, pakte hij nog véél meer kaarten, want pa en ma mochten betalen!” Die harde boeg is vandaag niet nodig, het lukt zo ook wel. Na de dubbelslag tegen toen nog directe concurrent Bredevoort nam Rietmolen het heft in handen in de spannende titelstrijd. Mag ik overigens even van de gelegenheid gebruik maken om de heren van Bredevoort aan te spreken? Beste heren uit Bredevoort, u speelde die tweede paasdag niet alleen voor de eerste periodetitel, maar ook de belangrijkste wedstrijd in de titelrace, u kon de koppositie overnemen. U staat tegen tien man met 1-2 achter. Waarom niet alles op de aanval? Waarom vier man achterop houden? Waarom mocht die boom van een keeper niet mee naar voren? De angst regeert. Wij vonden het prima hoor. Zes dagen later werd het thuis 4-0 (zonder Kroeze, dat kan dus ook), het betekende de knock-out voor de Bredevoorters en zo bleef Meddo als enige concurrent over. Meddo, dat vandaag in Miste tegen Miste ongetwijfeld veel kansen miste, omdat het misschien erg mistte, speelt met 1-1 gelijk. Rietmolen had dus zelfs mogen verliezen en alsnog de titel gepakt, maar Kroeze heeft daar geen boodschap aan en tekent met zijn tweede van de dag voor de 0-3. In stijl kampioen worden, zo hoort dat. De scheids fluit even later af en dan kan het feest beginnen. De felicitaties stromen binnen.

Zoals van SP Neede 1, dat onder leiding van afzwaaiend trainer Kevin Vos, trainer van Rietmolen bij het vorige kampioenschap in 2018, met het hele elftal komt opdraven. Klasse jongens. Neede moet zelf nog aan de bak in de nacompetitie voor handhaving in de 4e klasse. Welke derby wordt het volgend jaar? Rietmolen-Neede of Lochuizen-Neede? In de felicitatie-rij meldt zich ondertussen ook een kampioen van de toekomst in de persoon van Kick Schuurman, de 5-jarige zoon van de Rietmolense oud-Lochuizenaanvoerder Ruben Schuurman en kleinzoon van oud-Rietmolen- en Lochuizentrainer Tonnie Schuurman. Gevraagd of hij later voor Lochuizen of Rietmolen wenst uit te komen is het antwoord helder: “Ik twijfel nog tussen Rietmolen en FC Twente”. Prima jongen, zolang het maar blauw of rood is.

Sportieve groet en tot de volgende keer,

Jean le Tieb

Naar de competitiepagina

Op zondag 10 mei 2026 om 14.00 uur speelde VV Lochuizen tegen VV Rietmolen op Sportpark Nieuw Olthaar in Neede. Deze competitiewedstrijd in de Zondag 5e klasse B (district Oost, KNVB) eindigde in een 0 - 3 nederlaag voor VV Lochuizen. In het seizoen 2025/2026 speelde VV Lochuizen tot nu toe 2 wedstrijden tegen VV Rietmolen. In de competitie staat VV Lochuizen momenteel op de 10e plaats en VV Rietmolen op de 1e plaats in de competitie.

Naar de competitiepagina