Gespeelde wedstrijd:
VV Montfoort - VV LRC Leerdam (0 - 1) 24 november 2018

Bron: VV LRC Leerdam

LRC Leerdam leverde zaterdag, in de uitwedstrijd tegen Montfoort een voortreffelijke prestatie door voor het eerst tegen deze tegenstander met drie punten van het veld te stappen. Een overwinning die men misschien wat gelukkig kan noemen maar daarom, over 90 minuten gezien, verdient was waardoor men drie kostbare punten aan het totaal kon toevoegen.

Hoog gespannen waren de verwachtingen voor deze uitwedstrijd niet, daarvoor wezen de cijfers uit het verleden teveel een andere kant op. maar hoe prettig is het na afloop te kunnen constateren dat cijfers uit het verleden leuk zijn voor de statistieken maar dat geen enkele waarborg is voor de uitkomst van het te spelen duel. LRC bewees het eens te meer middels een 0-1 overwinning.

Na een wedstrijd die eigenlijk geen winnaar verdiende maar als er dan toch één moest komen kon LRC dat over 90 minuten de meeste aanspraak op maken, eenvoudig omdat men meer variatie in het spel had en daardoor beter voetbalde dan de tegenstander die het vooral van veel lange ballen moest hebben.

Veel variatie zat er niet in het spel van de thuisclub, gokken op een lange en vooral hoge bal richting Danny van Loen die het leer vervolgens moest doorkoppen. Men bleef erin volharden, soms ook succesvol maar het was al snel duidelijk dat Van Loen bij Rogier Gerritsen stevig aan de ketting lag. Het was een mooi duel in de wedstrijd, met glans gewonnen door de verdediger van LRC.

Waarmee de eigenlijke angel uit het spel van Montfoort was gehaald. De thuisclub staat hoog op de ranglijst, had bij winst zomaar tweede kunnen worden maar kon die status nooit echt waarmaken.

Boeiend was de wedstrijd zeker, niet altijd even goed maar de spanning maakte veel goed en was het een wedstrijd die het aanzien best waard was met het venijn in de staart van het duel. LRC won tenslotte door een late treffer in de 93ste minuut toen Umut Takac het gat trok voor Rick van Loo hetgeen werd waargenomen door Tom Maddison. Zijn pass op Van Loo was precies op maat, de aanvaller passeerde in één beweging een verdediger als de doelman en toen was het scoren uiteindelijk nog de makkelijkste opgave. Gelukkig gezien het moment waarop de treffer tot stand kwam maar onverdiend kon men het nauwelijks noemen al was Montfoort net zo teleurgesteld als LRC destijds in de thuiswedstrijd tegen Sliedrecht toen het LRC overkwam.

Maar het was zeker niet alleen een kwestie van geluk, daarmee doet men het elftal tekort. En dan noemen we het elftal maar daarbij dienen ook de wisselspelers genoemd te worden, drie van de vier mochten of moesten opdraven. Alleen doelman Sam van de Water bleef aan de kant al is alleen zijn aanwezigheid al een compliment waard. Van de Water speelt zijn wedstrijden in JO17 en neemt daarna regelmatig plaats op de reserve bank bij het eerste elftal. Invallen hoefde tot nu toe niet maar alleen de aanwezigheid van een reservedoelman is al geruststellend.

Uitblinkers kende LRC niet echt, door die te vernoemen doe je andere tekort terwijl de winst juist een voorbeeld is van een teamprestatie. Hard werken, ook voor elkaar, en de duels op een volwassen manier ingaan, het zijn de eerste ingrediënten die een elftal maken. Aangezien ook Montfoort het motto van ,,niet lullen maar poetsen’’ hoog in het vaandel heeft staan en met dank aan scheidsrechter Pieter van Veelen uit Hardinxveld die veel door liet gaan hetgeen vrij makkelijk werd geaccepteerd werd het een boeiend duel.

Met één negatief punt. Furcan Cetin had in de tweede helft nogal last van een meer dan vervelende supporter die het nodig vond om Cetin verbaal voor van alles uit te maken. De woorden die werden gebezigd zullen we hier niet herhalen maar als men daarvoor naar het voetbalveld gaat kan men beter thuisblijven. Een verwijt aan de vereniging Montfoort is het zeker niet, jammer dat het gebeurd door ,,domme’’ mensen is het wel. Dat de dader fout zat wist hij blijkbaar zelf maar al te goed, het flesje AA dat Furcan na afloop van hem kreeg moest blijkbaar als excuus dienen.

Voor het overige was het een sportief duel waarin de duels stevig waren maar zelden over de schreef gingen al werd, in de eerste helft Rick van Loo wel heel vaak slachtoffer van het optreden van zijn directe tegenstander Nicolai Verbiest die handen en voeten nodig had om Van Loo van acties af te houden. Het leverde de verdediger de enige gele kaart van de wedstrijd op. Dat Van Loo er door getergd was bleek in de tweede helft toen hij een prima indruk maakte.

Bij LRC stond Joeri van Iperen weer in de basis en was Rick van Loo daarin weer terug. Het betekende dat Ricardo Papilaja op de bank moest beginnen na zijn schorsing al duurde zijn verblijf daarop slechts 38 minuten. Toen moest hij Wesley Swets, die met een onwillige kuitspier te maken kreeg, vervangen, Papilaja kwam centraal in de verdediging terecht en vormde een prima koppel met Gerritsen. Ook Umut Takac begon op de bank, bleef daar wat langer maar had een belangrijk aandeel in de winst voor LRC, zijn loopactie zorgde voor de noodzakelijke ruimte.

De wedstrijd
Direct vanaf het begin kende beide ploegen geen schroom, het werd een verbeten strijd waarbij de eerste mogelijkheid voor Rick van Loo was. Beide ploegen zochten zoveel mogelijk de aanval zonder daarbij de verdediging volledig uit het oog te verliezen. En dat leverde in het eerste kwartier twee kansen op, één voor ieder. In de 10de minuut was Montfoort de eerste die aan de poort rammelde toen een corner opnieuw werd ingebracht, doelman Thijs Janssen reeds was gepasseerd maar Furcan Cetin zich nog op de lijn bevond en kon wegwerken.

Nog geen twee minuten later was het de beurt aan LRC, een vrije trap van Maikel van de Water werd door Arwin van Soest ingekopt maar doelman Robin Vianen had toch nog een katachtige redding in zijn arsenaal zitten. Beide ploegen hielden elkaar vervolgens behoorlijk in evenwicht waardoor de echt grote kansen zoals in het begin van het duel niet meer te zien waren. De verdedigers hielden de zaak gesloten. Bij LRC moest na 38 minuten Wesley Swets afhaken door een onwillige kuitspier, hij werd vervangen door Ricardo Papilaja die direct aan de bak kon bij een gevaarlijke situatie voor het doel van LRC. De scheidsrechter zag er uiteindelijk een overtreding in waarmee deze mogelijkheid voorbij ging. LRC was nog een keer gevaarlijk toen Maikel van de Water vanuit een corner een schot loste dat in het woud van verdedigers nooit het doel bereikte maar daar bleef het de eerste helft bij in de wetenschap dat het beeld zo was dat wie ging scoren waarschijnlijk winnaar zou worden.

De tweede helft was nog boeiender dan de eerste waarbij LRC sterk uit de kleedkamer kwam. Men liet mogelijk verdedigende gedachten varen, zocht brutaal de aanval en daar had Montfoort nooit echt rekening mee gehouden. Het leverde ook mogelijkheden op voor de bezoekers die vooral in het eerste kwartier drie kansen kregen om de wedstrijd open te breken.

Eerst kon Bart Barendregt alleen op doelman Vianen afgaan maar vond diens uitgestoken arm, een prima mogelijkheid die ook Arwin van Soest kreeg, enkele minuten later maar waar hij anders verwoestend uithaalt schepte hij deze keer de bal en doelman Vianen kon ook hier een hand tussen krijgen. De laatste mogelijkheid was voor Tom Maddison die eveneens de benen van de doelman vond en twee minuten later zijn hand gebruikte bij een mogelijkheid aan de zijkant van het doel.

De thuisclub bleef het maar met hoge ballen proberen terwijl men toch had kunnen weten dat daar deze wedstrijd maar heel weinig eer mee te behalen was en daar hielpen gedurende de tweede helft ook de wissels niet aan. LRC hield het veld veel breder, zocht de vleugels en was op die manier in ieder geval veel dreigender. Al zag men eerst nog een poging van de thuisclub naast gaan alvorens de pechduvel om de hoek kwam kijken. Maikel van de Water probeerde het maar eens van afstand, 23 meter, en zag tot ontzetting van alles dat tot LRC behoorde de bal op de lat uiteen spatten.

In de slotfase van het duel kon het ogenschijnlijk alle kanten op al moest ook geconstateerd worden dat LRC haar pogingen veel meer tussen de palen plaatste dan de thuisclub die een veel groter doelvlak voor ogen had. Al was het niet zo dat Thijs Janssen niets te doen had. Regelmatig was het druk voor zijn doel en kon de bal alle kanten opgaan, echte actie was vereist bij een omhaal in het strafschopgebied maar doorbijten deed of kon Montfoort nooit.

Waarom de thuisclub het vervolgens niet op dichthouden van de verdediging hield was de vraag na afloop, men bleef de aanval zoeken maar gevaarlijk werd men nooit of zelden. Maar het betekende wel ruimte voor LRC dat daar in de 93ste minuut voortreffelijk gebruik van maakte. Verdedigend nooit in paniek maakte Umut Takac een loopactie waardoor Rick van Loo ruimte kreeg. De pass van Tom Maddison klopte tot op de millimeter en toen was de techniek van Van Loo voldoende om een verdediger en doelman Vianen het bos in te sturen, scoren was nog de makkelijkste opdracht, 0-1. Kort daarna floot scheidsrechter Van Veelen voor de laatste keer en vierde LRC op het veld een klein feestje. Drie kostbare punten tegen een ploeg waarvan men nooit gewonnen had was een compliment aan alles en iedereen waard.

Naar de competitiepagina

Op zaterdag 24 november 2018 speelde VV Montfoort tegen VV LRC Leerdam op Sportpark Hofland in Montfoort. Deze competitiewedstrijd in de Zaterdag 1e klasse C (district Zuid 1, KNVB) eindigde in een 0 - 1 nederlaag voor VV Montfoort. In het seizoen 2018/2019 speelde VV Montfoort tot nu toe 2 wedstrijden tegen VV LRC Leerdam. VV Montfoort eindigde dit seizoen op de 4e plaats en VV LRC Leerdam op de 10e plaats in de competitie. VV LRC Leerdam staat voor Leerdamse Racing Club.

Naar de competitiepagina