Gespeelde wedstrijd:
Oranje Wit - VV LRC Leerdam (5 - 0) 9 februari 2019

Bron: VV LRC Leerdam

Voor LRC Leerdam werd het bezoek dat men bracht aan Oranje Wit in Dordrecht een teleurstellende ervaring. Waar vooraf nog voorzichtig aan een periode gedacht kon en mocht worden was de insteek na het met 5-0 verloren duel ene heel andere. Voorlopig maar gewoon naar beneden blijven kijken en voldoende ploegen onder je houden.

Wat dat betreft kan het snel gaan. Men was bezig aan een prima reeks, slechts onderbroken door een nederlaag tegen GJS, maar voor het overige sprokkelde men toch steeds de punten, hetgeen men in de meeste deed met goed voetbal. Tegen Oranje Wit bleek dat men nog lang niet stabiel is hetgeen ook niet verwacht mag worden van een elftal met de nodige jonge spelers. Dan kan men tegen een gevoelige nederlaag aanlopen.

Verdient was het allemaal wel want behoudens het eerste kwartier van het duel was LRC verder de draad behoorlijk kwijt en liet men de wedstrijd totaal uit de hand glippen tegen een zeker niet groots Oranje Wit maar wel tegen een ploeg die allemaal slim speelde. Van het veld geveegd is wat teveel van het goede maar waar LRC vorige week tegen Almkerk uiterst efficiënt was kon men deze keer leren van Oranje Wit.

Zoals enkele spelers terecht opmerkten na afloop: ,,We staan weer met beide benen op de grond’’ en ,,het was een complete wanprestatie’’, woorden die weinig tot niets aan het toeval overlieten. Maar hoe matig het ook was van de kant van LRC, had men er verdedigend onvoldoende oog in en kwam het middenveld nooit uit de verf terwijl, behoudens enkele kansen in het eerste deel van het duel, er aanvallend maar hoogst zelden een mogelijkheid werd gecreëerd. En op basis van die feiten is een nederlaag logisch al waren de cijfers dan wat aan de hoge kant.

Als grote man bij Oranje Wit werd na afloop makkelijk Christiaan Perrier aangewezen, hij was drie keer het goudhaantje. Een spits die heel makkelijk de positie voor het doel weet te vinden, een automatisme waar zijn medespelers blind op kunnen varen en dat ook deden. Maar om daarmee te zeggen dat hij man de wedstrijd was, meningen daarover kunnen verschillen. Voetballend is de snelle Anthony Fortes Furtado een stuk verder en het was twee keer aan zijn verrassende actie te danken dat Perrier slechts zijn voet tegen de bal hoefde te drukken.

Maar het grote verschil tussen beide ploegen lag vooral in de spelopvatting. Oranje Wit kon het veel meer opbrengen om te ,,kantelen’’ naar de plaats waar een tegenstander aan de bal was. Het betekende dat een speler van LRC, wie het ook was, te maken kreeg met een overmacht aan tegenspelers en als men dan ook de vorm niet heeft wordt het lastig. De eerste tegenstander uitspelen ging over het algemeen nog wel, de tweede was vaak een brug te ver en uit de duels blijven zoals dat heet lukte al helemaal niet.

LRC had te maken met de afwezige Wesley Swets die een wedstrijd schorsing moest uitzitten op basis van zijn opgelopen 5 gele kaarten, zijn positie werd overgenomen door Ricardo Papilaja, een logische keus maar het betekende wel dat hij op het middenveld werd gemist. Daar was wel Maikel van de Water aanwezig die na een week ziekte toch fit genoeg was om te beginnen. Dat het kracht had gekost is logisch zoals zijn wissel na 67 minuten dat ook was, Van de Water was aan het eind van de mogelijkheden van dat moment.

Voorin had de tandem Van Soest / Barendregt het niet zoals een week eerder terwijl Tom Maddison aan de zijkant van het veld ook niet echt uit de verf kwam, hard werken, dat zeker maar zijn verblijf in Amerika had geen bijdrage kunnen leveren aan het ritme. Probleem blijft echter dat er niet zoveel mogelijkheden zijn tot wisselen dus was de opstelling een logische maar de onzekerheden te groot om een kans te maken tegen een counterend Oranje Wit.

Een kansloze nederlaag maar was dat werkelijk het geval? Kansen kreeg LRC in het begin van de wedstrijd zeker, benutten was te moeilijk maar dan komt het woordje als al snel om de hoek kijken. Wat als LRC een logische voorsprong had kunnen nemen dan had de 14de minuut van de wedstrijd niet direct bepalend geweest voor het verdere vervolg van de wedstrijd. Maar het liep anders en zal LRC moeten nadenken over hoe dit nu mogelijk was en zich komende zaterdag tegen VVGZ op eigen veld weer moeten oprichten.

De wedstrijd
Oranje Wit begon met de kat uit de boom te kijken, men gokte vanaf het begin op de zoals na 90 minuten bleek ,,dodelijke’’ counter. LRC had het meeste balbezit en kreeg direct ook mogelijk. Bart Barendregt had kunnen scoren evenals Tom Maddison terwijl Maikel van de Water met een bal op de bovenkant van de lat dichtbij was, hij zag bij een vrije trap op een meter of 40 van het doel de doelman te ver voor zijn hok staan, probeerde het van die afstand met het eerder omschreven resultaat.

Van de thuisclub was nog geen aanvallende actie te zien geweest maar na 14 minuten was het wel zover en hoe. Aan de zijkant een voortreffelijke beweging van Fortes Furtado die Bauke Bakker de verkeerde kant opstuurde. Zonder enig obstakel tegen te komen haalde hij de achterlijn, Christiaan Perrier had positie gekozen bij de tweede paal en stond daar zo vrij als een vogel, het binnen tikken was eenvoudig 1-0.

In feite het direct het kantelpunt in de wedstrijd want LRC had alle moeite om deze onverwachte tegenslag te verwerken, het was ook tegen de verhouding maar 4 minuten later had het zomaar erger kunnen zijn toen Furcan Cetin verkeerd instapte en Perrier de paal raakte. Het wilde niet zeggen dat alles wat op het veld gebeurde werd bepaalt door de thuisclub, LRC had zeker haar momenten maar het probleem was dat men te weinig duels wist te winnen. Zo trof Arwin van Soest de benen van doelman Jesper Harmans. Misschien hing door dergelijke mogelijkheden de gelijkmaker wel in de lucht maar die kwam eruit vallen aan de andere kant van het veld. In de 39ste minuut kwam Oranje Wit op 2-0 uit in feite een gelijke actie als bij de eerste treffer. Nu stond Perrier praktisch op de doellijn, enkele verdedigers in zijn buurt maar het was de spits van de thuisclub die als eerste de bal beroerde, hij deed in de juiste richting en een gelukkige 2-0.

De laatste mogelijkheid voor LRC was een vrije trap op de rand van het strafschopgebied, Maikel van de Water mocht twee keer aanleggen, de muur stond in de weg zodat men ging rusten met een 2-0 achterstand.

In feite was de wedstrijd daar cijfermatig al mee beslist, LRC werd steeds slordiger en tot een aanvaardbare aanval komen deed men nauwelijks, er was steeds te vroeg balverlies of de pass was slordig. Terwijl in de 50ste minuut de beslissing wel definitief was gevallen. Christiaan Perrier mocht ver komen, haalde praktisch de achterlijn en zijn als voorzet bedoelde bal ging over de lijn volgens assistent scheidsrechter Langedijk, volgens getuigen die dicht genoeg bij stonden was het een juiste beslissing maar wel een treffer die voorkomen had kunnen worden. Voor LRC was het duel wel gespeeld en de overtreding van Mark Vosselman op Bart Barendregt aan de zijlijn wel heel overbodig, hij kwam er met geel goed vanaf. Maar toch had het in de slotfase nog spannend kunnen worden. In minuut 59 kreeg Arwin van Soest een uitgelezen kans toen hij diep ging en alleen voor doelman Harmans kon opduiken. Van Soest hinkte teveel op twee gedachten en dan duurt het te lang waardoor Vosselman op het ultieme moment alsnog kon ingrijpen al ging het ten koste van een blessure van hem zef. Even later werd Maikel van de Water vervangen door Owyn van Vuren.

Voor LRC de laatste echte mogelijkheid. Oranje Wit kon heerlijk achterover leunen en loeren op de counter geholpen omdat LRC steeds meer risico ging nemen. Zo zagen we Rogier Gerritsen regelmatig voorin opduiken maar het zette de deur naar het doel van Thijs Jansen behoorlijk open. In de 70ste minuut staat Gerritsen wat te hinken, pijn verwerken maar hij wordt toch aangespeeld. De verwachting ontbrak echter en de bal werd opgepikt door een speler van Oranje Wit die doelman Jansen kansloos liet. 4-0.

Trann IJkelenstam komt voor Rogier Gerritsen waardoor er weer de nodige omzettingen in het elftal noodzakelijk werden, het kwam de rust niet ten goede. De thuisclub was vele malen gevaarlijker, zag een doelpunt wegens buitenspel worden afgekeurd maar de 5-0 kwam toch op het bord toen een uittrap van Thijs Jansen door Oranje Wit werd opgepikt, Ricardo Papilaja kwam snelheid te kort om daadwerkelijk te kunnen ingrijpen en via de vingertoppen van Thijs Janssen ging de bal binnen, 5-0. Een verdiende maar te hoog uitgevallen overwinning voor Oranje Wit waarmee men LRC het nodige huiswerk mee naar Glaspark gaf.

Naar de competitiepagina

Op zaterdag 9 februari 2019 speelde Oranje Wit tegen VV LRC Leerdam op Sportcomplex Stadspolders in Dordrecht. Deze competitiewedstrijd in de Zaterdag 1e klasse C (district Zuid 1, KNVB) eindigde in een 5 - 0 overwinning voor Oranje Wit. In het seizoen 2018/2019 speelde Oranje Wit tot nu toe 2 wedstrijden tegen VV LRC Leerdam. Oranje Wit eindigde dit seizoen op de 7e plaats en VV LRC Leerdam op de 10e plaats in de competitie. VV LRC Leerdam staat voor Leerdamse Racing Club.

Naar de competitiepagina