Gespeelde wedstrijd:
VDL - HSV DUNO (4 - 2) 17 november 2018

Bron: HSV DUNO

Een wedstrijd heeft altijd en immer twee helften, pas daarna zijn de punten verdeeld. Dat is niet nieuw, dat is (Wikipedia) al zo sinds de vroege 19de eeuw. In de wedstrijd tegen VDL kreeg DUNO in de eerste een harde les te leren en kon het met een 3-0 achterstand aan de thee.

Die achterstand kon DUNO in de wél goede tweede helft net niet meer compenseren en ongedaan maken. De eindafrekening, een 4-2 nederlaag, kon achteraf voor DUNO als volstrekt onnodig worden bestempeld maar gezien een ontstellend zwakke eerste helft wel verdiend natuurlijk. We doen VDL tekort om het verlies alleen aan het eigen zwakke spel van DUNO in die eerste helft op te hangen maar moeten ook constateren dat DUNO de tweede helft meer dan gelijkwaardig was aan VDL en de gelijkmaker slechts een kwestie van tijd leek.

Opvallend

Toen VDL invaller Christian van Eijk via een scherp uitgevoerde counter in de 85e minuut de 4-2 scoorde leek de wedstrijd beslist. Het meest opmerkelijke was dat de 11 DUNO-spelers hier absoluut niet van overtuigd waren, integendeel zelfs en tot en met de 92e minuut fel voor een beter resultaat bleven strijden.

Wat als….wat als diezelfde DUNO-spelers vanaf de eerste minuut met diezelfde passie, strijd, inzet en goede wil hadden gespeeld? Dan was er geen nederlaag geleden en was DUNO met 3 punten richting Den Haag gegaan. Kortom, de 4-2 nederlaag is te beschouwen als eigen falen, niemand anders de schuld geven maar willen leren van die zwakke eerste helft en vertrouwen putten uit een meer dan goede tweede helft.

Ook opvallend was dat er in die tweede helft toen er wél met inzet en felheid werd gespeeld dat er ook technisch goed werd gevoetbald. Op sommige momenten werd er door DUNO zelfs uitstekend gespeeld met twee fraai gescoorde doelpunten als resultaat. Wat als…. Volgende week gewoon twee helften voluit spelen. Dan kunnen de broodnodige punten aan het totaal worden toegevoegd.

Het complex

Op het sfeervolle complex dat een grote verbondenheid met Feyenoord uitademt, waren ondanks het uitstekende weer en een lekker najaarszonnetje weinig toeschouwers opgekomen.

Trouwe fan en vrijwilliger Peter Rietveld van DUNO.

Op het fraaie complex met sinds kort prachtige nieuwe kleedkamers, wordt met trots gemeld dat Tony Vilhena een echte VDL’ er is. Tony werd vanuit de F’jes al naar Feyenoord gelokt en volgde daar zijn verdere opleiding. Een fraai door hem aan de club geschonken court is het tastbare bewijs van de verbondenheid tussen Tonny, de familie Vilhena en VDL. Ook Robin van Persie, hoewel nooit lid geweest van VDL, is een regelmatig geziene gast bij VDL. Het is daarom ook niet vreemd dat de kantine een Feyenoord-sfeer ademt...

DUNO hiermee vergeleken kent een minder rijk verleden. Maar wie weet, waarom kunnen DUNO-spelertjes als Merijn Pije, Sebas Looijen, Dani Droppert, Lucas Kroonenberg en Saisedinne Assoudi niet een kans maken om later bij een grote club te spelen?

De wedstrijd

Het lijkt geen toeval dat vandaag, zaterdag 17 december Sinterklaas in het land is aangekomen want na 14 minuten had DUNO al 2 onverwacht grote cadeaus uitgedeeld met een 2-0 voorsprong voor VDL als gevolg. In de 7e minuut speelde doelman Jeffrey van Vliet risicovol de door twee aanvallers in zijn rug gedekte Jerry Hoogenboom aan. Jerry verzuimde de bal te ruimen en probeerde voetballend een oplossing te zoeken. De voor de wedstrijd gehuldigde Kees Ketting (hij speelde 350 wedstrijden voor VDL) wist met die situatie wel raad en scoorde de 1-0.

Deze tegenslag werd 5 minuten later verdubbeld door een 2e presentje. Bij een aanval van VDL werd Said Ait Rian volkomen vrijgelaten, niemand die zich om hem bekommerde. Voor Ait Rian was het vervolgens een koud kunstje om doelman Jeffrey van Vliet kansloos te laten en de 2-0 aan te tekenen. Vlak voor rust mocht diezelfde Said weer volkomen vrijstaand aanleggen en de 3-0 binnen schieten. DUNO speelde die gehele eerste helft matig, zeer matig…..eigenlijk gewoon slecht.

Er was veel te weinig strijd, felheid op de bal, duels werden slap ingegaan en dus verloren en de zogenaamde “tweede ballen” waren steeds een prooi voor VDL. Het slordig inspelen en hierdoor balverlies was groot en niet meer te corrigeren. Zonder groots te spelen, VDL hanteerde vooral de lange bal maar speelde wel met volop strijd en inzet, had VDL geen kind aan DUNO en toonde het zich uitermate effectief door van de 4 kansen er 3 te benutten. DUNO kreeg pas de laatste 5 minuten voor rust wat kleine mogelijkheden waarbij Bennie Bor in de 42e minuut het meest dichtbij een doelpunt was. Zijn inzet werd echter gekeerd door doelman Kemal Fakili.

Knap redding

Na rust leek DUNO op dezelfde voet door te gaan en kreeg VDL een grote kans op de 4-0 maar wist doelman Jeffrey van Vliet knap redding te brengen. Met Donny van den Hoogenband voor Erwin van der Harst probeerde trainer Patrick Demmers DUNO van meer en snelle aanvallende impulsen te voorzien. Tevens zal Patrick in de rust wel iets over inzet, strijd en passie hebben gezegd want DUNO liet zien dat het wel degelijk een ander gezicht kan hebben.

Plotseling was er wel strijd, werd er wel fel op de bal gezeten, werd er wel actief gecoacht en streden alle spelers met elkaar voor iedere m2 (kunst)gras. Voetbaltechnisch lukte er ook weer van alles. Er werd weer beter en verzorgd gevoetbald, er was meer concentratie en het vertrouwen hiermee groeide zichtbaar. DUNO kreeg enkele mogelijkheden maar wist pas in de 64e minuut te scoren. Dat was dan ook meteen een zeer fraaie goal, vlot en technisch zeer beheerst uitgevoerd door Gabriël Tillema, Donny van den Hoogenband en afgerond door Chico Mulder.

Met invaller Gabriël Tillema kwam DUNO ook beter in de wedstrijd en kon het de bal langer in de ploeg houden. DUNO nam bewust wat meer risico en speelde meer nadrukkelijk op de aanval. Nadat Maikel van Wijngaarden in de 74e minuut net niet attent genoeg was en een scoringskans onbenut liet was het diezelfde Maikel die twee minuten later een wederom vlot uitgevoerde aanval uitgevoerd door Rico Westdorp en Chico Mulder fraai afrondde: 3-2.

Met nog een kwartier op de klok zette DUNO door en kreeg het nog enkele mogelijkheden om de score gelijk te trekken. Het was de eerder genoemde Christian van Eijk die in de 85e minuut vanuit een counter de 4e VDL treffer scoorde en daarmee de nederlaag definitief inluidde.

Scheidsrechter Ed Hollemans floot een uitstekende wedstrijd en liet met zijn ruime ervaring zien hoe kleine opstootjes goed en strak op het veld kunnen worden opgelost.

Volgende week de wedstrijd tegen laagvlieger HBSS, de winst is inmiddels hard nodig en de revanche op zichzelf zal komende week nog wel eens worden aangehaald; volgende week 2 helften voluit spelen!!!

Rob Leenheer

Opstelling DUNO: Jeffrey van Vliet, Jordi Navarro, Evert Steinvoort jr, Maikel van Wijngaarden, Michail Toet (Sergi Schaap), Erwin van der Harst (Donny van den Hoogenband), Jerry Hogeboom, Rico Westdorp, Ben Bor, Chico Mulder. Jordy Gout (Gabriel Tillema)

Naar de competitiepagina

Op zaterdag 17 november 2018 speelde VDL tegen HSV DUNO op in Maassluis. Deze competitiewedstrijd in de Zaterdag 3e klasse B (district West 2, KNVB) eindigde in een 4 - 2 overwinning voor VDL. In het seizoen 2018/2019 speelde VDL tot nu toe 2 wedstrijden tegen HSV DUNO. VDL eindigde dit seizoen op de 9e plaats en HSV DUNO op de 10e plaats in de competitie. VDL staat voor Van Der Lely. HSV DUNO staat voor Afgeleid van Duinoord.

Naar de competitiepagina